به گزارش مفدا، در ششمین جشنواره اهدای تندیس ملی فداکاری دانشجویان ایران، یکی از گروهای دانشجویی فعال در امور خیریه که توانست تندیس ملی فداکاری دانشجویی را دریافت کند، کانون خیریه التیام از دانشگاه علوم پزشکی ایران بود.
این گروه دانشجویی در اموری چون جمع‌آوری کمک های مالی به منظور کمک مالی به بیماران نیازمند، جذب دانشجویان در فعالیت‌های خیریه ، گسترش فعالیت‌های خیریه و آموزش اخلاق حرفه ای و اخلاق پزشکی فعالیت داشته‌اند و به دلیل انجام فعالیت‌های خیریه موفق به دریافت تندیس ملی فداکاری دانشجویی از ششمین جشنواره اهدای تندیس فداکاری دانشجویی شده‌اند.
به مناسبت موفقیت اخیر این کانون دانشجویی در ششمین آئین اهدای تندیس ملی فداکاری دانشجویان ایران با ناصر کاوه پور دانشجوی رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران، دبیر سابق شورای مرکزی کانون و عضو فعال این کانون دانشجویی به گفت وگو نشسته‌ایم که متن کامل این مصاحبه در ادامه می‌آید.
معتقدم باید نسبت به درد و رنج مردم دغدغه داشت تا بتوانیم دنیایی زیباتر برای خودمان بسازیم. من همیشه از خودم سوال می‌کنم که مفید بودن یا مهم بودن؟ و دوست دارم همیشه به سمت مفید بودن قدم بردارم
برای اولین سوال بفرمایید، فعالیت‌های خیرانه و عام‌المنفعه را از چه زمانی شروع کرده‌اید و هدف شما چه بوده است؟
با انفصال دانشگاه ایران از دانشگاه تهران و فعالیت مجدد مدیریت فرهنگی دانشگاه، کانون‌ها و تشکل‌های فرهنگی دانشجویی مجددا شروع به شکل‌گیری و فعالیت کردند، من قبل از ادغام از اعضای خیریه آرمان سپید دانشگاه بودم. خیریه دانشجویی التیام از اولین کانون‌های فرهنگی دانشگاه ایران است، که با همت دانشجویان این دانشگاه شروع به فعالیت کرد، به دلیل پرداخت ۵۰ تا ۷۰ درصدی هزینه‌های درمان قبل از انجام طرح سلامت و عدم پوشش بیمه‌ای مناسب چندین نفر از دانشجویان فعال و با دغدغه به فکر تاسیس خیریه دانشجویی به منظور کمک به بیماران نیازمند مراجعه کننده به بیمارستان‌های دانشگاه افتادند و یکسال قبل از تاسیس رسمی به طور غیررسمی فعالیت‌های عام‌المنفعه را در بیمارستان‌ها انجام می‌دادند و با تشکیل مجدد مدیریت فرهنگی در دانشگاه فعالیت‌های این خیریه در قالب خیریه دانشجویی التیام شکل رسمی به خود گرفت.
در دوران دانشجویی چطور به انجام امور خیریه پرداختید؟
قبل از فعالیت‌های خیریه التیام به طور پراکنده از ترم ۸ در امور خیریه فعالیت‌هایی را شروع کرده بودم مثلا همکاری برای برگزاری بازارچه خیریه کمک به کودکان سرطانی که بهمن ماه سال ۹۲ در پارک قیطریه انجام شد. از بهار سال ۹۳ نیز با گروه خیریه التیام آشنا شدم و فعالیت‌های خود را در قالب این گروه شروع کردم که تا به امروز هم ادامه دارد.
با توجه به اینکه شما یک دانشجوی فعال در حوزه امور خیریه هستید، فعالیت‌های خیریه را در جامعه چگونه ارزیابی می‌کنید؟
به عقیده من مفید بودن برای دیگران، برای اطرافیان و جامعه از مهم‌ترین رسالت های یک انسان است و همیشه سعی کرده‌ام به این باور قلبی که دارم عمل کنم. در بیشتر موارد سعی می‌کنم همانطور که از دیگران منفعتی دریافت می‌کنم نفعی هم بتوانم برسانم. معتقدم باید نسبت به درد و رنج مردم دغدغه داشت تا بتوانیم دنیایی زیباتر برای خودمان بسازیم. من همیشه از خودم سوال می‌کنم که مفید بودن یا مهم بودن؟ و دوست دارم همیشه به سمت مفید بودن قدم بردارم.
با توجه به اینکه در حال حاضر عضو شواری مرکزی کانون التیام هستید و تا یک سال پیش هم دبیر این کانون بوده‌اید کمی از فعالیت‌های کانون خیریه التیام توضیح دهید.
کانون خیریه التیام در موارد مختلفی به انجام امور خیریه می‌پردازد. در موردی ما طرحی داشتیم با عنوان جمع آوری کتب درسی برای دانش‌آموزان بی بضاعت که باتوجه به درخواست‌های مکرر دوستان مبنی بر اهدا کتاب‌های کمک درسی کنکوری دانشجویان به دانش آموزان مستمند، این طرح شکل گرفت. همچنین در موارد بسیاری با همکاری دانشجویان و اساتید و کارکنان برای تامین هزینه درمان بیماران نیازمند مبالغ مالی جمع آوری شد و در اختیار این نیازمندان قرار گرفت. یکی از مهم ترین اقدامات التیام کمپین طرح "نان معلم" بود که با هدف جمع آوری کمک ۵.۵ میلیون تومانی برای هوشمند سازی کلاس‌های درس مدرسه‌ای که آقای رامین ریگی معلم فداکار سیستانی در آن درس می‌دادند، انجام شد.
با توجه به اینکه فعالیت‌های خیریه از موارد غیر مرتبط با درس و دانشگاه است و هیچ انتفاعی در آن وجود ندارد چه انگیزه‌ای باعث می‌شود که شما این فعالیت‌ها را انجام دهید؟ فکر نمی‌کنید که ممکن است این فعالیت‌ها به درس شما لطمه‌ای وارد کند؟
انجام فعالیت‌های خیریه به عنوان یک تکلیف و مسوولیت اجتماعی لازم و ضروری است و در مقابل منفعتی که از جامعه دریافت می‌کنم خود را موظف به انجام چنین فعالیت‌هایی می‌دانم. در انجام امور خیریه همیشه سعی کرده‌ام این فعالیت‌ها به درس و تحصیلم لطمه‌ای وارد نکند و در کانون خیریه التیام هم تلاش بر این بوده که فعالیت‌ها به نحوی باشد که اولویت اصلی دانشجوها که درس و تحصیل است در حاشیه قرار نگیرد و لطمه‌ای به تحصیل وارد نشود. به نظرم اگر بتوانیم کاری را غیر حضوری انجام دهیم مثل جمع آوری کمک مالی هیچ اصراری بر انجام آن به صورت حضوری نیست و به فرصتی که برای درس داریم هم لطمه‌ای وارد نمی‌شود . در کانون التیام هم تمام تلاش خود را می‌کنیم که فعالیت‌ها وقت‌گیر و آسیب زننده به تحصیل نباشند.
در دوران فعالیت‌های عام‌المنفعه مانعی بر سر راهتان وجود داشته است؟ نحوه حمایت دانشگاه و وزارت بهداشت از اینگونه فعالیت‌ها چگونه است؟
معاونت دانشجویی دکتر عبادی آذر و مدیریت فرهنگی دانشگاه آقای مهندس عرب حمایت‌های خیلی خوبی از فعالیت‌های خیریه انجام داده‌اند و در زمینه‌های مختلف حامی بسیار خوبی برای کانون التیام هستند. همچنین معاونت مشارکت‌های مردمی دانشگاه دکتر دلشاد حمایت‌های بسیار خوبی از التیام دارند و با کمک ایشان کانون التیام توانسته است گره گشای مشکل تعدادی از بیماران باشد. اخیرا جلساتی هم با دکتر ایازی معاونت محترم مشارکت‌های اجتماعی وزارت بهداشت داشته‌ایم و همکاری‌های خوبی هم از سمت ایشان به خصوص در بحث معرفی خیریه ی التیام و ایجاد ارتباط با دیگر تشکل‌ها در حال انجام هست.
در مورد حمایت های مالی باید بگویم که کانون خیریه التیام به اعضای خودش وابسته است و از دانشگاه یا تشکل دیگری کمک مالی دریافت نمی‌کند .
مسلما فعالیت‌های دانشجوها هرچقدر هم بزرگ و زیاد باشد نمی‌تواند نیاز تمام نیازمندان یا بیماران را پوشش دهد، اما در کانون التیام معتقدیم گرچه بیابان پابرجاست اما تک درخت هم سایه‌ای می‌سازد
از زمانیکه شروع به فعالیت‌های خیریه کرده‌اید به دریافت تندیس یا نشانی مانند آنچه در آئین اهدای تندیس فداکاری دانشجویی دریافت کردید فکر می‌کردید؟ آیا دریافت این تندیس تغییری در رسالت شما به عنوان یک دانشجوی فداکار ایجاد کرد؟
تا به حال تندیس یا نشانی دریافت نکرده‌ام چون این فعالیت‌ها به خاطر دریافت این جوایز نیست. در واقع دریافت تندیس تغییری در رسالت ما به وجود نیاورده است به نظرم این گونه فعالیت ها تکلیف است و به صورت خودجوش انجام می‌شود هرگز برای خودم به دریافت پاداش در برابر امور خیریه فکر نکرده‌ام.
مسلما فعالیت‌های دانشجوها هرچقدر هم بزرگ و زیاد باشد نمی‌تواند نیاز تمام نیازمندان یا بیماران را پوشش دهد، اما در کانون التیام معتقدیم گرچه بیابان پابرجاست اما تک درخت هم سایه‌ای می‌سازد.
ارسال نظر